Murathan Mungan’ın Bir Hikayesi ile Homofobiyi Konuşabiliriz

“Kaset” (Murathan Mungan, 2003)

eldivenler_hikayeler_cover“Kaset”, Murathan Mungan’ın “Eldivenler, Hikayeler” (Metis Yayınevi, 2009) isimli kitabındaki hikayelerden biri. Yandaki kapak resmi, Arzu Başaran’a ait.

Bu yazıda öncelikle hikayenin özetini vermek yerine doğrudan soruları dikkatinize sunmak istiyorum. Bir okuma grubunda ya da belki homofobi konusunda yapılabilecek bir atölye çalışmasında Mungan’ın hikayesinin yararlı bir tartışma zemini sağlayacağına inanıyorum.

Aşağıdaki sorulara eklemek istedikleriniz olursa sayfanın sonundaki yroumlar bölümünü kullanabilirsiniz.

Hikayenin ilk paragrafında Mungan’ın kullandığı zıtlıklar hikayeye nasıl katkıda bulunmaktadır?
Kasetin dökümünü yapan Sibel’in bu işi yaparken yaşadığı duygu değişikliklerini örneklendiriniz. Bu değişiklikleri yazar bize hangi yollarla hissettiriyor?
Kaset dökümü yapmanın bu hikayedeki sembolik anlamı nedir?
Kasetteki “ses” neden bu kadar önemlidir? Neyi temsil eder?
Mungan, Sibel yoluyla ötekileştirme konusunda bizlere ne söylemektedir? Sibel, arkadaşını neden ve nasıl ötekileştirmektedir?
Sibel’in arkadaşını “normalleştirme” çabalarını anlatan ifadeleri bulup nedenleri tartışınız. Sibel’in annesinin sözlerini neden önemsemek zorundayız? Bu sözler bize ne anlatmaktadır?
Hikayede aydın olma nasıl tanımlanmaktadır? Yorumlayınız.
Hikayede aile kavramı nasıl tarif edilmektedir? Katılıyor musunuz? Neden? Nasıl?
Murathan Mungan’ın hikayesinde bir yolculuğun anlatıldığını kabul edersek, bu yolculuk Sibel ve sizin için ne anlam ifade eder? Sibel ve siz yolculuğun sonunda ne bulursunuz? Sizce yolculuk bitmiş midir? Sibel için bitmiş midir? Ya sizin için?
Mungan, hikayesinde neden “1. tekil anlatıcı” kullanmamış olabilir? Kullansaydı hikayede sizce nasıl bir farklılık olurdu?
Mungan’ın hikayesi, içinde yaşadığınız toplumu homofobi ve diğer açılardan nasıl anlatmakta ya da eleştirmektedir?

DSC_0168

My Photo Album-Fotoğraflarımdan: Related: Pride in London 2014